1بیایید خداوند را بسراییم و صخره نجات خود را آواز شادمانی دهیم!
2به حضور او با حمد نزدیک بشویم! و با مزامیر او راآواز شادمانی دهیم!
3زیرا که یهوه، خدای بزرگ است،
4و پادشاه عظیم بر جمیع خدایان. نشیبهای زمین در دست وی است و فرازهای کوهها از آن او.
5دریا از آن اوست، او آن رابساخت؛ و دستهای وی خشکی را مصور نمود.
6بیایید عبادت و سجده نماییم و به حضورآفریننده خود خداوند زانو زنیم!
7زیرا که اوخدای ما است! و ما قوم مرتع و گله دست اومی باشیم! امروز کاش آواز او را می‌شنیدید!
8دل خود را سخت مسازید، مثل مریبا، مانند یوم مسا در صحرا.
9چون اجداد شما مرا آزمودند وتجربه کردند و اعمال مرا دیدند.
10چهل سال ازآن قوم محزون بودم و گفتم: «قوم گمراه دل هستند که طرق مرا نشناختند.
11پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامی من داخل نخواهند شد.»